تبليغاتX
بانوی پنجره های بی تاب
 
بانوی پنجره های بی تاب
 
 
اشعار و نوشته های خودم
 

 

 با اینهمه نت های بی صدا 

و چند ساز شکسته

غزل که نه

یک شعر از مد افتاده عاشقانه هم نمی شود سرود

با این فرصت کم

باید روی تکه های شکسته اندیشه ام مرور کنم

از میان سیاهی ها عبور کنم

از میان بی رنگی ها  نیز.....

تا برسم به لمس شعرهای زرین تو

آنجا که واژه ها دف می زدند  و

چشمهایم روی طرح هزاران بهار تکثیر می شدند

                     """"""""

چه دور بودیم

از شیون جنون

و چه دلخوش به پری های دریائی

ترس گم کردن راه نیز بی خوابمان نمی کرد

حالا

با اینهمه نت های بی صدا

چگونه راه بگشایم به آسمان آبی

از میان اینهمه سیاهی  سیاهی  سیاهی؟

                """"""

خانه تکانی میکنم دوباره

شکسته های اندیشه ام را

شاید در سال جدید

روی سرم سبزه بروید

در بلور چشمهایم برقصند ماهی ها

لب ها هم از نبض ماهی ها حکایتی تازه بگوید

قصه ای از عشق  مهربانی و صداقت

که حکایتی ست فراموش شده و ناآشنا

آری خانه تکانی میکنم شکسته های اندیشه ام را

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم آذر 1385ساعت 11:34  توسط پوران کاوه  | 
                                             

 

                                        (۱)            

                             افتادن سیب از درخت

پیش میرویم

از ماضی به حال و سپس به آینده

با همان سکوت قدیمی و مشتی حرف تازه

بر لبها لبخندی زرد

در دلها کم و بیش  اندوه و درد

در سرها خاطره هائی دور از دسترس ......

 

با توام شاعر

امشب را بمان

حالا که خروس تا خواندن اینهمه فاصله دارد

فرصت کافیست

تا افتادن سیب از درخت را تماشا کنیم

و فریاد دلخراشش را که :

" کاش نیوتون چیزی را کشف نکرده بود "

 

                                  (۲)

                            تابلوی ناتمام

به شعرهایم نیامدی

هرچقدر واژه ها مهربانتر شدند

هرچقدر مصرع ها بلندتر

و صدایم دریائی تر

به شعرهایم که نیامدی

لااقل یک شب به خوابم بیا

تا عطر رویا از تنم بیرون نرفته

میخواهم تابلوی چهره ات را طوری تمام کنم

که چشمهایت هنوز به رنگ باران باشـــــــــد.

 

                              (۳)

                            کجاست تکه ابری ؟؟؟؟؟؟؟

کجاست تکه ابری ؟

تشنگی همــــــــــه عاشقان جهان

بر لبهای خسته منســـت .

                                               

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم آذر 1385ساعت 15:0  توسط پوران کاوه  | 

 

"در جغرافیای زندگی ام نشان از هیچ نقشی نیست

زیرا آنان که دوستشان دارم در قلب من جای دارند"

 

همیشه فکر میکردم تفکر فوق برای ادامه زندگی کافیست ولی کم کم احساس کردم  می شود با برقراری ارتباط و تبادل اطلاعات نقطه های کم رنگ زندگی را رنگارنگ و زیبا تر ساخت . من "پوران کاوه "  چهار کتاب شعر دارم و پنجمین کتابم هم در ماه آینده راهی بازار می شود . خوشحالم از اینکه میتوانم با شما  سخن بگویم  و در کنار شما در دنیای قشنگ هنر گام بردارم هر چند کوتاه ........

به امید فرداهائی روشن و روشن تر

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیستم آذر 1385ساعت 17:35  توسط پوران کاوه  | 
 
  بالا