شب را بیرون کن

 

          حالا که

          لا به لای شعرهای قدیمی

          قصه گوی ماه و آینه شده ای

          و به خدا نزدیک تر

          تا قبل از به گل نشستن خاطره ها

         چیزی بگو

          کمی زیر آواز بزن

          کمی سبزتر بخوان

          برقصان واژه ها را

          بی خیال قرار  و  پرسه و  پرچین

          بی خیال لحظه های نیامده  و

          روزهای رفته دیرین

          دست دل مرا بخوان  و

          کمی سبزتر بخوان

          تا واژه های سوخته نیز به رقص درآیند

          طاقت بیار با من

          با من میان شب نشینان سرخ ماه

           بیدار بمان تا انتهای شب

          تا انتهای لمس  نفس های آفتاب

          تا انتهای برگ و باد

          با من بمان و بخوان

          که

          فقط عشق زنده باد .