|
بانوی پنجره های بی تاب
|
||
|
اشعار و نوشته های خودم |
به ابرهای بهاری که دل می بندم
گل های ذهنم خیس می شوند
چشم به راه آفتابی می شوم
که هنوز نیامده غروب می کند
تنها می توان به وفاداری باد دلخوش بود
تا دستانم را بگیرد
و پا برهنه
از این برهوت بگذریم .
|
|